„Przestrzeń utracona. Wystawa w ruchu” to projekt artystyczno-badawczy poświęcony dziedzictwu żydowskiej przestrzeni kulturowej Europy Środkowo-Wschodniej oraz konsekwencjom jej zniszczenia podczas II wojny światowej. Wystawa powstała na podstawie interdyscyplinarnych badań prowadzonych przez zespół ekspertów zajmujących się historią, kulturą i przestrzenią żydowską regionu. Ich celem było określenie charakterystycznych cech tej przestrzeni oraz wypracowanie współczesnych narzędzi opowiadania o niej.

Badania przygotowawcze prowadził zespół w składzie: dr Sergey Kravstov, prof. Jerzy Malinowski, dr hab. Anna Michałowska-Mycielska oraz dr Tamara Sztyma pod kierownictwem dr Klaudii Kiercz. Na podstawie wyników badań powstała koncepcja wystawy autorstwa dr Klaudii Kiercz, prezentującej zagadnienie utraconej przestrzeni poprzez instalacje przestrzenne, obiekty kinetyczne, projekcje multimedialne oraz wielkoformatowe elementy graficzne. Kuratorką wystawy jest dr Tamara Sztyma.
Układ ekspozycji odwołuje się do relacyjnego charakteru przestrzeni żydowskiej, budując doświadczenie immersyjne, które pozwala odbiorcom zastanowić się nad znaczeniem jej zniszczenia oraz nad obecnością tej utraty we współczesnym krajobrazie społecznym i kulturowym.
Projekt ma charakter mobilny. Jego pierwsza odsłona została zaprezentowana w grudniu 2025 roku w Oświęcimskim Centrum Kultury w Oświęcimiu. Kolejne prezentacje odbywają się w wybranych miastach Polski i Czech, w tym w Katowicach, Valašském Meziříčí oraz Sejnach. Każdej z nich towarzyszy program wydarzeń edukacyjnych rozwijany we współpracy z partnerami projektu.



Wystawa realizowana jest przez Instytut Sztuki Mediów na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w ramach projektu CEMORY (Central European Memory of the Holocaust in a Multicultural and Multidimensional Perspective), koordynowanego przez Uniwersytet Jagielloński.
—
Projekt CEMORY jest współfinansowany przez Unię Europejską. Wyrażone poglądy i opinie należą wyłącznie do autora(ów) i nie muszą odzwierciedlać stanowiska Unii Europejskiej ani Komisji Europejskiej. Ani Unia Europejska, ani organ udzielający dotacji nie ponoszą za nie odpowiedzialności.